Uroczystość Jezusa Chrystusa, Króla Wszechświata, Rok A, 22 listopada 2026r.
Ez 34, 11-12. 15-17 Chrystus zna swoje owce
1 Kor 15, 20-26. 28 Królestwo Boże
Mt 25, 31-46 Chrystus będzie sądził z uczynków miłości
Uroczystość Jezusa Chrystusa, Króla Wszechświata zamyka rok liturgiczny, a czytana dziś Ewangelia przenosi nas w sam środek sceny Sądu Ostatecznego. Jezus objawia się w niej jako Król zaskakujący. Wizje królewskie zazwyczaj kojarzą się z blichtrem, potęgą i niedostępnością. Tymczasem Chrystus utożsamia się z najsłabszymi: głodnym, spragnionym, przybyszem, nagim, chorym i więźniem. Kryterium, według którego zostaniemy osądzeni, to miłość czynna i konkretna. Król nie pyta o nasze wielkie życiowe sukcesy, tytuły czy stan konta, a pyta o naszą uważność na drugiego człowieka. Sprawiedliwi nie pomagali ubogim „pod publiczkę” ani po to, by wkupić się w łaski Boga. Ich dobroć wypływała z czystego, uformowanego serca – pomagali, bo widzieli potrzebującego człowieka. Z kolei ci po lewej stronie prawdopodobnie służyliby Jezusowi, gdyby objawił się im w blasku chwały. Zabrakło im jednak wiary i wrażliwości, by dostrzec Go w szarej, trudnej codzienności drugiego człowieka. Bóg nikogo nie potępia. Scena oddzielenia owiec od kozłów to jedynie ostateczne podsumowanie i odsłonięcie prawdy o tym, jak żyliśmy na ziemi. Niebo i piekło zaczynają się już tutaj. Każdy gest egoizmu, zamknięcia się na ból bliźniego, buduje mur oddzielający nas od Boga. Każdy odruch serca, podanie kubka wody czy odwiedzenie chorego, przybliża nas do wejścia w posiadanie Królestwa.
o. Jakub Zawadzki SOCist.



