XXIX NIEDZIELA ZWYKŁA, Rok A, 18 października 2026r.
Iz 45, 1. 4-6 Król Cyrus narzędziem Boga
1 Tes 1, 1-5b Paweł dziękuje Bogu za wiarę, nadzieję i miłość Tesaloniczan
Mt 22, 15-21 Oddajcie cezarowi to, co należy do cezara, a Bogu to, co należy do Boga
O wszystkim rozstrzyga obraz. Obraz, na którym skupia się Twój wzrok. Świat goni dziś za obrazami. Widać to chociażby w Internecie wypełnionym najprzeróżniejszymi obrazami. Często takimi, które jeszcze kilka czy kilkanaście lat temu byłyby całkowicie nie do zaakceptowania. Obrazy, które niosą ze sobą nagość, przemoc, brutalność. Mają zszokować, dostarczyć mocnych wrażeń. Dziś Jezus zwraca naszą uwagę na obraz, który widnieje na monecie rzymskiej. Przypomina nam, że istnieje ludzki porządek prawa. Jeśli to prawo nie stoi w sprzeczności z prawem naturalnym należy je uszanować. Gdyby tak nie było, Jezus nie nakłaniałby do oddawania cezarowi, co cezara. Dziś bardziej niż kiedykolwiek rozumiemy jak ważną rolę pełni w społeczeństwie sprawiedliwe prawo i równie sprawiedliwy sposób jego realizowania. Dzięki podatkom właściwie zbieranym i inwestowanym możemy tworzyć mechanizmy służące dobru wspólnemu. Jednym z nich jest ten, który obecnie wzbudza nasze największe zainteresowanie: służba zdrowia. Jezus przypomina nam, byśmy w odniesieniu do pieniędzy pamiętali, że możemy z nich uczynić dobry użytek. Nie musimy zamykać się w kręgu własnego egoizmu. Mamy być wolni wewnętrznie wobec pieniędzy, które są tylko środkiem do celu: do Królestwa Bożego.
Jakże łatwo pośród własnych upadków, słabości czy ludzkich niepowodzeń zapomnieć nam o tym, że nosimy w sobie obraz samego Boga. Że On sam umieścił go w nas. Tym, co sprawia, że przynależymy do Boga, że jesteśmy z Jego rodu jest nasza tożsamość: bycie dziećmi Bożymi. Jego ukochanymi córkami i synami. To właśnie Jezus przyniósł nam tę Dobrą Nowinę o naszym synostwie Bożym. Możemy odnaleźć Boga w sobie i w drugim człowieku wpatrując się w Tego, który jest obrazem Boga niewidzialnego (zob. Kol 1, 15). Psalmista wzywa nas: „spójrzcie na niego, a rozpromienicie się radością”.
Osią przewodnią misji Jezusa była służba człowiekowi. Oddać Bogu, to co należy do Boga to zgodzić się, że „człowiek jest stworzony, aby Boga, swego Pana chwalił, czcił i Jemu służył” jak mówi św. Ignacy Loyola.
ks. Marian Fatyga, Kielce