Kazika Pasternaka prawie każdy znał. Nie tylko na ziemi świętokrzyskiej, ale w dużej części kraju. Był bowiem aktywnym, wybitnym związkowcem. Przy tym cechowała go nadmierna wręcz skromność. Stwierdzenie to jest podane w czasie przeszłym dokonanym. Kazik bowiem zmarł 25 lipca bieżącego roku, po długiej chorobie, przeżywając 73 lata. Nawet w tej chorobie nie odmawiał pomocy potrzebującym ludziom i organizacjom związkowym.
Swoje bogate życie zaczął rodząc się 21 lipca 1953r. w Grotnikach Dużych na ziemi buskiej naszego województwa. Po ukończeniu technikum budowlanego podjął pracę w Kieleckim Kombinacie Cementowo-Wapienniczym „Nowiny” k/Kielc. Był w 1980 roku współzałożycielem zakładowej organizacji NSZZ „Solidarność” w tym zakładzie, obejmując funkcję wiceprzewodniczącego Komisji Zakładowej. Tę społeczną, zakładową działalność przerwał zamach stanu, czyli stan wojenny i już 14 grudnia 1981 roku został internowany i osadzony w Areszcie Śledczym na kieleckich Piaskach. Zwolniony z aresztu w dniu 30 kwietnia 1982 roku wrócił do poprzedniego miejsca pracy. W 1988 roku podjął jeszcze nielegalną działalność związkową, aby na II Walnym Zebraniu Delegatów NSZZ „Solidarność” Regionu Świętokrzyskiego zostać wybranym do Zarządu Regionu w roku 1990. W następnym roku na wniosek przewodniczącego Zarządu został wybrany Zastępcą przewodniczącego Zarządu. Funkcję tę piastował do 2023 roku, nadal pracując w Regionie jako wysokiej kompetencji specjalista w zakresie ochrony bezpieczeństwa pracy, prowadząc szkolenia, udzielając indywidualnych porad, uczestnicząc w rozlicznych negocjacjach, rozwiązując liczne konflikty i problemy. Setki, jeśli nie tysiące jego podróży, wyjazdów i wyjść do zakładów pracy, do Delegatur Zarządu Regionu było dniem powszednim. Realizując swą misję ochrony pracy zorganizował jeden z pierwszych Klubów Społecznego Inspektora Pracy, przewodnicząc jego pracom do 2023 roku.
Był delegatem na wszystkie Krajowe Zjazdy Delegatów NSZZ „Solidarność”, począwszy od III Zjazdu. Podczas XXXII Krajowego Zjazdu Delegatów NSZZ „Solidarność”, w kwietniu 2025 roku został odznaczony przez Prezydenta RP Orderem Odrodzenia Polski „za wszystkie zasługi w podejmowanej z pożytkiem dla kraju działalności zawodowej, związkowej i społecznej, za wspieranie przemian demokratycznych w Polsce”.
To aktywne, przepełnione troską społeczne życie, zostało przerwane 25 lipca 2026 roku. Mszą świętą pogrzebową żegnaliśmy Kazimierza w dniu 29 lipca br.
Z pewnością będzie nadal wzorcem i obrazem dla kolejnych pokoleń związkowców.
