XII NIEDZIELA ZWYKŁA, Rok A, 21 czerwca 2026r.
Jr 20, 10-13 Pan czuwa nad sprawiedliwym
Rz 5, 12-15 Adam jest typem Chrystusa
Mt 10, 26-33 Nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało
W tym fragmencie Jezus mówi nam o naszych lękach. „Nie bójcie się” głosić Ewangelię. Wzywa nas, żebyśmy nie byli chrześcijanami w ciemności, ale chrześcijanami w świetle. Dzisiaj istnieje niebezpieczeństwo sprowadzenia wiary do sfery prywatnej, myślenia, że wiarę mogę praktykować na własną rękę, w oderwaniu od moich relacji z innymi. Współczesne społeczeństwo wywiera na nas presję, abyśmy nie głosili Ewangelii, abyśmy zachowali ją dla siebie. Grozi nam niebezpieczeństwo, że staniemy się chrześcijanami zamkniętymi w naszym wewnętrznym świecie, a nasze życie chrześcijańskie nie będzie odzwierciedlone w naszym życiu społecznym i zawodowym. Jezus natomiast pokazuje nam zupełnie inną drogę. „Co mówię wam w ciemności, powtarzajcie na świetle”. Wzywa nas, abyśmy byli Jego świadkami w świecie, nieśli Jego orędzie do każdego miejsca na ziemi. Abyśmy dawali światło ludziom, abyśmy nieśli Chrystusa pośród wszystkich naszych codziennych spraw, wszystkim ludziom wokół nas.
Innym z naszych lęków jest strach przed ludźmi, którzy starają się zapędzić w kozi róg nas, chrześcijan. „Nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, lecz duszy zabić nie mogą”. Panami naszych dusz jesteśmy my sami, zarządzamy naszym własnym życiem, naszą własną drogą. Musimy obawiać się tylko tych, którzy starają się sprawić, byśmy popadli w grzech.
Jezus mówi nam, że kluczem do przezwyciężenia naszych lęków jest odwaga bycia dziećmi Bożymi. Jesteśmy cenni nie tylko dlatego, że jesteśmy obrazem i podobieństwem Boga, ale także dlatego, że On uczynił nas swoimi dziećmi. A ponieważ jesteśmy dziećmi, Bóg nas kocha miłością absolutną. Kocha nas nie za to, co robimy ani jak to robimy, ale za to czym jesteśmy: umiłowanymi dziećmi Boga.
To zaufanie do Boga Ojca sprawia, że jesteśmy zdolni zanosić podczas modlitwy z Bogiem wszystkie nasze sprawy: nasze trudy, nasze cierpienia, nasze codzienne zaangażowanie w to, by być chrześcijaninem. Wszystkie nasze codzienne czynności są ważne dla Boga, „nawet włosy na głowie wszystkie są policzone”. W obliczu takiej bliskości dziecka z ojcem, wszystkie lęki znikają. Ta pewność bycia kochanym sprawia, że jesteśmy gotowi głosić świadectwo o Jezusie w świecie.
Ks. Marian Fatyga