VI Niedziela Zwykła, Rok A, 15 lutego 2026r.
Syr 15, 15-20 Wymagająca wolność człowieka
1 Kor 2, 6-10 Prawdziwa mądrość
Mt 5, 17-37 – Wymagania Nowego Przymierza
Dzisiaj Jezus mówi: „Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić” (Mt 5,17). Co to jest prawo? Kim są prorocy? Przez Prawo i Proroków rozumie się dwa różne zestawy ksiąg Starego Testamentu. Prawo odnosi się do pism przypisanych Mojżeszowi; Prorocy, jak sama nazwa wskazuje, są pisma proroków i literatura mądrości.
W dzisiejszej Ewangelii Jezus odnosi się do tego, co uważamy za podsumowanie kodeksu moralnego Starego Testamentu: przykazania Prawa Bożego. Według Jezusa, Prawo nie polega na wyłącznie zewnętrznych zasadach. Nie. Prawo nie jest założeniem, które przyszło z zewnątrz. Wręcz przeciwnie. W rzeczywistości Prawo Boże odpowiada ideałowi doskonałości, który znajduje się w sercu każdego człowieka. To dlatego kto spełnia przykazania nie tylko czuje się spełniony w swych ludzkich aspiracjach, ale osiąga też doskonałość chrześcijaństwa lub, według słów Jezusa, osiąga doskonałość królestwa Bożego: „kto je wypełnia i uczy wypełniać, ten będzie wielki w królestwie niebieskim” (Mt 5,19).
„Bo powiadam wam” (Mt 5,22). Zgodność z prawem nie wynika z pisma, „litera bowiem zabija, Duch zaś ożywia” (2 Kor 3,6). To właśnie w tym sensie Jezus stara się być autorytetem w interpretacji Prawa zgodnie z jego autentycznym duchem. W interpretacji Jezusa, Prawo jest rozszerzane aż do ostatnich konsekwencji: szacunek dla życia jest związany ze zwalczaniem nienawiści, zemsty i ataku; czystość ciała przechodzi przez wierność i nierozerwalność, prawda danego słowa przechodzi przez szacunek do przymierzy. Wypełniając Prawo, Jezus „ujawnia w pełni człowieka człowiekowi, i zarazem jasno pokazuje mu jego najwyższe powołanie” (Sobór Watykański II).
Przykład Jezusa zaprasza nas do tej doskonałości życia chrześcijańskiego, w której czyny następują po słowach.
ks. Marian Fatyga