CHRZEST PAŃSKI – ŚWIĘTO, Rok A, 11 stycznia 2026r.
Iz 42, 1-4. 6-7 Chrystus Sługą, w którym Bóg ma upodobanie
Dz 10, 34-38 Jezus został namaszczony Duchem Świętym
Mt 3, 13-17 Chrzest Jezusa
Fragment Ewangelii Mateusza opisujący chrzest Jezusa w Jordanie to kluczowy moment objawienia i rozpoczęcia Jego publicznej misji mesjańskiej. Wydarzenie to jest bogate w symbolikę teologiczną, ukazując pokorę Jezusa, Jego solidarność z ludzkością oraz objawienie Trójcy Świętej. Moment wyjścia Jezusa z wody jest momentem epifanii (objawienia się Boga): Otwierają się niebiosa – symbolizuje to przywrócenie zerwanej przez grzech relacji między Bogiem a człowiekiem. Duch Boży zstępuje jak gołębica – Duch Święty zstępuje na Jezusa, namaszczając Go i wyposażając do mesjańskiej misji. Obecność Ducha w postaci gołębicy jest znakiem pokoju i nowego stworzenia. Głos z nieba – Bóg Ojciec osobiście zaświadcza o swoim Synu: „Ten jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie”. Te słowa łączą dwa ważne motywy Starego Testamentu: wybranie (Ps 2, 7: „Tyś Synem moim”) oraz misję Sługi Pańskiego (Iz 42, 1: „oto Mój Sługa, w którym mam upodobanie”). Wydarzenie to jest wyraźnym dowodem na istnienie Trójcy Świętej: Ojciec przemawia, Syn jest chrzczony, a Duch Święty zstępuje – trzy osoby działają razem w jedności. Chrzest Jezusa jest dla nas wzorem i zaproszeniem. Ukazuje Jezusa jako Mesjasza, który przyszedł służyć, a nie, by Mu służono. Dla każdego chrześcijanina, który przyjął chrzest, jest to przypomnienie o jego własnej tożsamości: my również staliśmy się przybranymi dziećmi Bożymi, włączonymi w Ciało Chrystusa i posłanymi, by dawać o Nim świadectwo w świecie. Rozważanie tego fragmentu wzywa nas do odnowienia łaski chrztu i życia w posłuszeństwie woli Bożej, mając świadomość, że jesteśmy umiłowanymi synami i córkami Ojca.
o. Jakub Zawadzki SOCist.